disculpe กับ disculpa ต่างกันอย่างไร ความสุภาพที่ซ่อนอยู่ในตัวกริยา

Kodak

วันนี้เรามาดูคำสองคำที่หน้าตาเกือบเหมือนกันเป๊ะครับ

disculpa และ disculpe

ต่างกันแค่ตัวอักษรตัวสุดท้ายตัวเดียว เท่านั้นเองนะครับ แต่ความสุภาพต่างกันคนละเรื่องเลยครับ

แค่ตัวเดียวเองเหรอครับ? แล้วมันสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอครับ
Kodak

สำคัญมากครับ ลองคิดแบบนี้นะครับ

มันเทียบเท่ากับความต่างระหว่างการพูดว่า “ขอโทษนะ” กับ “ขอโทษนะครับ” ในภาษาไทยเลยครับ

คุณคงไม่พูดว่า “เฮ้ย ถามอะไรหน่อยดิ” กับผู้จัดการธนาคารใช่ไหมครับ ภาษาสเปนก็เหมือนกันครับ

แต่วิธีที่มันสร้างความสุภาพขึ้นมานั้นต่างจากภาษาไทยโดยสิ้นเชิง ครับ นี่แหละคือหัวใจของบทความวันนี้

เริ่มจากผ่าคำว่า disculpar ก่อน

ทั้ง disculpa และ disculpe เกิดจากกริยาตัวเดียวกันครับ คือ disculpar

ส่วนประกอบของ disculpar

dis-(แยกออก/เอาออก/ทำให้ตรงข้าม)
culpa(ความผิด/ความรับผิด)

“เอาความผิดออกไป”

※ คำว่า culpa ยังใช้เดี่ยวๆ ได้ด้วย เช่น
 Es mi culpa.(เป็นความผิดของผมเองครับ)

อ๋อ… “เอาความผิดออกไป” เหรอครับ

แต่คำว่า “ขอโทษ” ของไทยเรามันคือ ขอ + โทษ คือขอรับโทษเข้ามานี่ครับ กลับกันเลยนะครับเนี่ย

Kodak

สังเกตได้เฉียบมากครับ! ผมชอบมากเลยนะครับ

ใช่ครับ ทิศทางสวนกันจริงๆ
ขอโทษ ⇒ ผมยื่นมือมารับความผิดไว้เอง
disculpar ⇒ ช่วยเอาความผิดนี้ออกไปให้ผมที

และความต่างนี้ไม่ได้เป็นแค่เกร็ดสนุกนะครับ มันอธิบายได้ว่าทำไม disculpe ถึงใช้เป็นคำเกริ่นก่อนที่เราจะไปรบกวนคนอื่นได้ด้วยครับ

เพราะมันไม่ใช่การสารภาพผิด แต่เป็นการขอไว้ล่วงหน้าว่า “อย่าถือสาสิ่งที่ผมกำลังจะทำนะครับ” ต่างหากครับ

ทำไมตัวอักษรสุดท้ายถึงเปลี่ยน

เพราะทั้งสองคำเป็นรูปคำสั่งของกริยาเดียวกัน แต่สั่งคนละคนครับ

ภาษาสเปนมีคำว่า “คุณ” อยู่สองแบบครับ

tú กับ usted

(ตู)⇒ ใช้กับคนสนิท
เพื่อน ครอบครัว เพื่อนร่วมงานที่สนิท เด็ก
⇒ รูปคำสั่ง: disculpa

usted(อุสเตด)⇒ ใช้กับคนที่ต้องให้เกียรติ
คนแปลกหน้า ผู้ใหญ่ ลูกค้า เจ้านาย พนักงานที่เราไม่รู้จัก
⇒ รูปคำสั่ง: disculpe

อ๋อ… คือมันเหมือน “เธอ” กับ “คุณ” ของไทยใช่ไหมครับ?
Kodak

ใกล้เคียงมากครับ! แต่มีจุดต่างสำคัญอยู่ครับ

ในภาษาไทย ถ้าเราเปลี่ยนจาก “เธอ” เป็น “คุณ” คำอื่นๆ ในประโยคไม่ได้เปลี่ยนตาม ใช่ไหมครับ

แต่ในภาษาสเปน พอเปลี่ยนจาก tú เป็น usted แล้ว กริยาทุกตัวในประโยคต้องเปลี่ยนรูปตามไปด้วย ครับ

ทุกตัวเลยเหรอครับ? ไม่ใช่แค่คำว่า disculpa เหรอครับ
Kodak

ทุกตัวครับ! ลองดูตัวอย่างนะครับ

Disculpa, ¿tienes un momento?(กับ tú)
Disculpe, ¿tiene un momento?(กับ usted)

เห็นไหมครับว่า tienes กลายเป็น tiene ด้วย ทั้งที่เราแค่เปลี่ยนคนคุย ไม่ได้เปลี่ยนเนื้อหาเลยครับ

โห… แปลว่ามันไม่ใช่แค่จำคำเดียว แต่ต้องเปลี่ยนทั้งประโยคเลยสิครับ

ความสุภาพของไทยอยู่ที่หาง ของสเปนอยู่ในตัวคำ

ถึงตรงนี้เรามาถึงประเด็นที่สำคัญที่สุดของบทความแล้วครับ ขอให้อ่านช้าๆ นะครับ

ภาษาไทยมีวิธีทำให้ประโยคสุภาพขึ้นที่ง่ายและทรงพลังมาก คือแปะคำลงท้ายเข้าไปครับ

ความสุภาพไปโผล่ที่ไหน

【ภาษาไทย】
ขอโทษ → ขอโทษครับ
ช่วยหน่อย → ช่วยหน่อยครับ
ไม่เป็นไร → ไม่เป็นไรครับ

ตัวคำหลักไม่ขยับเลยสักตัว
⇒ แค่ต่อ “ครับ” ไว้ท้ายสุด ก็สุภาพขึ้นทั้งประโยค

【ภาษาสเปน】
disculpa → disculpe
perdona → perdone
tienes → tiene

ไม่มีอะไรมาต่อท้ายเลย
⇒ แต่ตัวคำเองบิดรูปทีละคำ

อ๋อ… ของไทยเหมือนติดริบบิ้นไว้ท้ายกล่อง แต่ของสเปนคือเปลี่ยนกล่องทั้งใบเลยเหรอครับ
Kodak

เปรียบเทียบได้สวยมากครับ! ผมขอยืมไปใช้เลยนะครับ

และนี่ทำให้เกิดความต่างที่สำคัญมากในทางปฏิบัติครับ

ภาษาไทย ถ้าเราพูดไปแล้วรู้สึกว่ากันเองไป เรายังเติม “ครับ” ตามหลังทันได้ ใช่ไหมครับ พูดว่า “ไปไหนมา… ครับ” ก็ยังกู้ได้

แต่ภาษาสเปนกู้ไม่ได้ครับ เพราะคำมันออกจากปากไปแล้วในรูปที่ผิด และไม่มีอะไรให้เติมตามหลังเลยครับ

โอ๊ย เครียดเลยครับ แบบนี้ต้องคิดให้จบก่อนเปิดปากเลยสิครับ
Kodak

ใช่ครับ แต่ผมมีข่าวดีนะครับ

คุณตัดสินใจแค่ครั้งเดียว ตอนเริ่มบทสนทนาครับ ว่าคนตรงหน้าคือ tú หรือ usted แล้วหลังจากนั้นก็แล่นตามนั้นไปยาวๆ ได้เลย

เทียบกับภาษาไทยที่ต้องคอยเติม “ครับ” ทุกๆ ประโยคตลอดการสนทนา ผมว่าของสเปนอาจจะเหนื่อยน้อยกว่าด้วยซ้ำนะครับ

อ๋อ… จริงด้วยครับ! คิดแบบนี้แล้วรู้สึกดีขึ้นเยอะเลยครับ

กฎ -a กับ -e นี้ใช้ได้กับกริยาอื่นด้วย

ข่าวดีอีกข้อครับ พอเข้าใจ disculpa/disculpe แล้ว คุณได้กริยาอีกเป็นกองมาฟรีๆ เลย

แพตเทิร์นเดียวกันกับกริยาลงท้าย -ar

perdonar(ให้อภัย)
tú ⇒ perdona / usted ⇒ perdone

ayudar(ช่วยเหลือ)
tú ⇒ ayuda / usted ⇒ ayude

esperar(รอ)
tú ⇒ espera / usted ⇒ espere

pasar(ผ่าน/เข้ามา)
tú ⇒ pasa / usted ⇒ pase
Pase. = “เชิญเข้ามาครับ” ได้ยินบ่อยมากตอนเข้าร้านหรือเข้าออฟฟิศ

โห! เรียนคำเดียวแต่ได้เยอะเลยครับแบบนี้
Kodak

ใช่ครับ นี่คือความสวยงามของภาษาสเปนนะครับ กฎมันสม่ำเสมอมาก

มีเกร็ดเพิ่มนิดนึงครับ กริยาที่ลงท้ายด้วย -er หรือ -ir จะสลับด้านกันครับ

comer(กิน)⇒ tú: come / usted: coma

เห็นไหมครับว่ากลับกันเลย แต่ไม่ต้องรีบจำตอนนี้ก็ได้ครับ แค่รู้ไว้ว่ามีก็พอครับ

ในชีวิตจริงจะเลือกยังไงดี

ทฤษฎีรู้แล้ว แต่ตอนยืนอยู่หน้าคนจริงๆ จะตัดสินใจยังไงครับ นี่คือแนวทางที่ใช้ได้จริงครับ

ใช้ disculpe(usted)เมื่อ
・คนที่ไม่รู้จักบนถนน
・พนักงานร้านค้า พนักงานเสิร์ฟ พนักงานธนาคาร
・ผู้สูงอายุ
・เจ้านาย อาจารย์ ลูกค้า
・เจ้าหน้าที่รัฐ ตำรวจ
・เพิ่งเจอกันครั้งแรกในที่ทำงาน

ใช้ disculpa(tú)เมื่อ
・เพื่อน คนในครอบครัว
・เพื่อนร่วมงานรุ่นเดียวกันที่สนิทแล้ว
・เด็ก วัยรุ่น
・เพื่อนของเพื่อนที่วัยไล่เลี่ยกัน
・อีกฝ่ายเรียกเราด้วย tú ก่อน

แล้วถ้าตัดสินใจไม่ได้จริงๆ ล่ะครับ? แบบคนอายุพอๆ กับเราแต่เพิ่งเจอกัน
Kodak

กรณีแบบนั้นให้ใช้ disculpe ไว้ก่อนครับ

เหตุผลง่ายมากครับ
สุภาพเกินไปหน่อย ⇒ อย่างมากก็แค่ดูห่างๆ นิดนึง ไม่มีใครโกรธ
กันเองเกินไป ⇒ อาจดูเสียมารยาทได้เลยครับ

และมีเทคนิคดีๆ อีกอย่างครับ คือฟังว่าอีกฝ่ายเรียกเรายังไง ถ้าเขาใช้ tú กับเรา เราก็สลับมาใช้ tú ได้เลยครับ

อ๋อ! ตามอีกฝ่ายไปก็ได้นี่ครับ อันนี้ง่ายดีครับ
Kodak

ใช่ครับ เจ้าของภาษาก็ทำแบบนี้กันครับ ไม่ใช่ทางลัดของคนต่างชาติเท่านั้นนะครับ

อ้อ แล้วในสเปนช่วงหลังๆ นี้ คนใช้ กันกว้างขึ้นเรื่อยๆ ด้วยครับ โดยเฉพาะกับคนวัยใกล้กัน แต่ในหลายประเทศแถบละตินอเมริกายังนิยม usted มากกว่าครับ ถ้าไม่แน่ใจก็กลับไปที่กฎเดิม คือเลือก disculpe ไว้ก่อนครับ

คำอื่นๆ ในตระกูลเดียวกัน

กริยา disculpar ยังแตกหน่อออกไปได้อีกหลายรูปครับ

ตระกูล disculpar

disculpa ⇒ คำสั่งกับ tú(ขอโทษนะ/ขอถามหน่อย)
disculpe ⇒ คำสั่งกับ usted(ขอโทษนะครับ/ขอรบกวนหน่อยครับ)
disculpen ⇒ คำสั่งกับ คนหลายคน(ขอโทษทุกท่านครับ)
discúlpame ⇒ disculpa + me(ยกโทษให้ผมด้วย — หนักขึ้น)
discúlpeme ⇒ disculpe + me(หนักและสุภาพ)

disculpa(ในฐานะคำนาม)⇒ คำขอโทษ/ข้ออ้าง
 例: Te pido disculpas.(ผมขอโทษคุณครับ)

เอ๊ะ? disculpa เป็นได้ทั้งคำสั่งและคำนามเลยเหรอครับ? แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าอันไหนเป็นอันไหนครับ
Kodak

ดูจากตำแหน่งในประโยคครับ ไม่ยากเลยนะครับ

ถ้าอยู่ต้นประโยคแล้วตามด้วยคำถาม ⇒ เป็นรูปคำสั่งครับ
 Disculpa, ¿dónde vives?

ถ้าอยู่หลังกริยาอย่าง pedir(ขอ)⇒ เป็นคำนามครับ
 Te pido disculpas.

จริงๆ ที่มาของกริยา disculpar ก็คือคำนาม disculpa บวกกับหางกริยา -ar นั่นแหละครับ เลยไม่แปลกที่หน้าตาจะเหมือนกันนะครับ

ลองทดสอบด้วย 5 สถานการณ์

มาลองใช้จริงกันครับ ให้เลือกว่าจะใช้ disculpa หรือ disculpe

ข้อ 1: เรียกพนักงานเสิร์ฟในร้านอาหาร
ข้อ 2: สะกิดเพื่อนสนิทเพื่อขอยืมปากกา
ข้อ 3: ถามคุณป้าที่ป้ายรถเมล์ว่ารถสายนี้ไปไหน
ข้อ 4: ขอทางเด็กที่ยืนขวางบันได
ข้อ 5: ขัดจังหวะการประชุมเพื่อพูดกับหัวหน้า

ขอลองนะครับ… 1 disculpe, 2 disculpa, 3 disculpe, 4 disculpa, 5 disculpe ใช่ไหมครับ?
Kodak

ถูกหมดเลยครับ! เยี่ยมมากนะครับ

ข้อ 4 น่าสนใจนิดนึงครับ คือกับเด็กเราใช้ disculpa ได้สบายๆ แต่ถ้าเป็นเด็กที่มากับผู้ปกครองแล้วเราพูดกับผู้ปกครองด้วย ก็ต้องสลับเป็น disculpe ทันทีนะครับ

คือดูที่คนที่เรากำลังพูดด้วยจริงๆ ไม่ใช่ดูที่สถานที่ครับ

ข้อควรระวังที่คนไทยเจอบ่อย

1. คิดว่า disculpe คือคำที่สุภาพกว่า disculpa

ฟังดูเหมือนถูก แต่จริงๆ แล้วไม่แม่นครับ

ที่ถูกคือ disculpe คือรูปที่ใช้กับ usted ครับ ความสุภาพเป็นผลพลอยได้จากการที่เราเลือก usted ไม่ใช่ว่าตัวคำมันสุภาพในตัวเอง

ความต่างนี้สำคัญ เพราะถ้าคุณจำว่า “disculpe = สุภาพ” คุณจะลืมว่ากริยาตัวอื่นในประโยคก็ต้องเปลี่ยนตามด้วย ครับ

2. พยายามหาคำแบบ ครับ/ค่ะ มาเติม

คนไทยหลายคนมองหาคำที่ทำหน้าที่เหมือน “ครับ” ในภาษาสเปน แต่ไม่มีครับ

สิ่งที่ใกล้เคียงที่สุดคือ por favor(กรุณา)แต่มันไม่ใช่คำลงท้ายบอกความสุภาพ มันคือคำว่า “ได้โปรด” ซึ่งใช้ตอนขอร้องเท่านั้นครับ จะเอาไปแปะท้ายทุกประโยคเหมือน “ครับ” ไม่ได้นะครับ

3. ผสม tú กับ usted ในบทสนทนาเดียว

เป็นข้อผิดที่เจอบ่อยมากครับ เช่นเริ่มด้วย Disculpe แล้วประโยคถัดไปเผลอใช้รูป tú

เจ้าของภาษาจะรู้สึกสะดุดทันทีครับ เพราะมันเหมือนเราเปลี่ยนระยะห่างกลางคัน ทางแก้คือเลือกให้ชัดตั้งแต่ประโยคแรกแล้วอยู่กับมันจนจบ ครับ

ข้อ 3 นี่ผมว่าผมต้องพลาดแน่ๆ เลยครับ เพราะภาษาไทยเราไม่ต้องระวังอะไรแบบนี้เลย
Kodak

เป็นกันทุกคนตอนเริ่มต้นครับ ไม่ต้องกังวลเลยนะครับ

มีเคล็ดลับให้ครับ คือตั้งใจฟังคำแรกที่หลุดออกจากปากตัวเอง ถ้าคุณพูด Disculpe ออกไป ให้บอกตัวเองในใจว่า “โอเค โหมด usted” แล้วรักษาโหมดนั้นไว้ตลอดครับ

พอทำบ่อยๆ มันจะกลายเป็นอัตโนมัติเองครับ เหมือนที่เราเติม “ครับ” โดยไม่ต้องคิดนั่นแหละครับ

สรุป

●disculpa และ disculpe มาจากกริยาเดียวกัน คือ disculpar
dis-(เอาออก)+ culpa(ความผิด)⇒ “เอาความผิดออกไป”

●ต่างกันที่ “สั่งใคร” ไม่ใช่ “สุภาพแค่ไหน”
disculpa ⇒ พูดกับ (คนสนิท)
disculpe ⇒ พูดกับ usted(คนที่ต้องให้เกียรติ)

●จุดที่ต่างจากภาษาไทยมากที่สุด
ไทย ⇒ ความสุภาพอยู่ที่ คำลงท้าย(ครับ/ค่ะ)ตัวคำไม่ขยับ
สเปน ⇒ ความสุภาพอยู่ใน รูปผันของกริยา ไม่มีอะไรให้เติมท้าย
⇒ และกริยาทุกตัวในประโยคต้องเปลี่ยนตามไปด้วย

●กฎเดียวกันใช้ได้กับกริยา -ar อื่นๆ
perdona/perdone ayuda/ayude espera/espere pasa/pase

●ไม่แน่ใจ ⇒ เลือก disculpe ไว้ก่อน
สุภาพเกินไปไม่มีใครโกรธ แต่กันเองเกินไปอาจเสียมารยาท

Kodak

ตัวอักษรตัวเดียวแต่มีเรื่องให้เล่าเยอะเลยใช่ไหมครับ

และถ้าคุณเข้าใจ disculpa/disculpe ได้ ก็เท่ากับคุณเข้าใจวิธีคิดเรื่องความสุภาพของภาษาสเปนทั้งภาษา แล้วนะครับ เพราะมันใช้ตรรกะเดียวกันหมดเลยครับ

อยากดูภาพรวมคำขอโทษทั้งหมด อ่านต่อได้ที่นี่ครับ

แหล่งอ้างอิง
Wiktionary「disculpar」(https://en.wiktionary.org/wiki/disculpar
Wiktionary「perdonar」(https://en.wiktionary.org/wiki/perdonar
Wiktionary「pasar」(https://en.wiktionary.org/wiki/pasar
Wiktionary「ขอโทษ」(https://en.wiktionary.org/wiki/ขอโทษ